İstiklal Marşı, Mehter ve Türk Dünyası Marşları Külliyatı
Mehmet Akif Ersoy'un kaleme aldığı 10 kıtalık İstiklal Marşımızdan Çırpınırdı Karadeniz, Ceddin Deden ve Dombra'ya Türk milletinin kahramanlık ve kardeşlik sesleri.
İstiklal Marşı (10 Kıta Tam Metin)
Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Milli Marşı • Güfte: Milli Şair Mehmet Akif Ersoy (12 Mart 1921) • Beste: Osman Zeki Üngör
Milli Şairimiz Mehmet Akif Ersoy tarafından Ankara Taceddin Dergahı'nda 'Kahraman Ordumuza' ithafen kaleme alınan ve 12 Mart 1921'de TBMM'de ayakta alkışlarla kabul edilen İstiklal Marşımız; Türk milletinin bağımsızlık, iman ve vatan aşkının ebedî beyannamesidir.
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl! Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl... Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım! Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım. Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garbın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar, Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, 'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın. Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın. Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın... Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı: Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı. Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı: Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ? Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ! Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ, Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüdâ.
Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli: Değmesin mabedimin göğsüne nâmahrem eli. Bu ezanlar -ki şehâdetleri dinin temeli- Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım, Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım, Fışkırır ruh-ı mücerred gibi yerden na'şım; O zaman yükselerek arşa değer belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl! Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl. Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl: Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet; Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!
Çırpınırdı Karadeniz (Türk Dünyası Kardeşlik Marşı)
1918 Kafkas İslam Ordusu ve Türkiye-Azerbaycan Kardeşliğinin Ölümsüz Ezgisi • Şiir: Ahmed Cevad (1914) • Beste: Üzeyir Hacıbeyli (1918)
Azerbaycan'ın milli şairi Ahmed Cevad'ın 1914'te Osmanlı-Türk donanmasının Karadeniz harekâtı üzerine yazdığı ve büyük bestekâr Üzeyir Hacıbeyli'nin 1918'de Nuri Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu'nun Bakü'yü kurtarması şerefine bestelediği Türk dünyası marşı.
Çırpınırdı Karadeniz, Bakıp Türk'ün bayrağına! 'Ah!' deyerdin, hiç ölmezdin, Düşebilsem ayağına!
Ayrı düşmüş dost elinden, Yıllar var ki çarpar sinen! Vefalıdır geldi, giden, Yol ver Türk'ün bayrağına!
İnciler dök, gel yoluna, Sırmalar serp sağ, soluna! Fırtınalar dursun yana, Selam Türk'ün bayrağına!
Hamidiye o Türk kanı! Hiçbirinin bitmez şanı! 'Kazbek' olsun ilk kurbanı! Hayran Türk'ün bayrağına!
Dost elinden esen yeller, Bana şiir, selam söyler! Olsun bizim bütün eller, Kurban Türk'ün bayrağına! Türk'ün şanlı bayrağına!
Ceddin Deden, Neslin Baban (Hücum ve Zafer Mehteri)
Dünyanın En Eski Askeri Bandosu Mehterhane-i Hümayun'un Sembol Marşı • Beste: İsmail Hakkı Bey (Muallim) • Makam: Hüzzam
Mete Han'ın Tuğ takımından Selçuklu Nevbetine ve Osmanlı Mehterhane-i Hakanî'ye uzanan binlerce yıllık Türk askeri müzik geleneğinin en bilinen marşı.
Ceddin deden, neslin baban! Hep kahraman Türk milleti! Orduların, pek çok zaman, Vermiştiler dünyaya şan!
Türk milleti, Türk milleti! Aşk ile sev milliyeti! Kahret vatan düşmanını, Çeksin o mel'un zilleti!
Dombra (Kara Nogay / Bozkır ve Turan Destanı)
Altaylardan Tuna'ya Atlı Bozkır Kültürünün ve Türk Birliğinin Sesi • Geleneksel Nogay-Kazak-Türkistan Dombra Ezgisi (Arslanbek Sultanbekov Derlemesi)
İki telli kadim Türk sazı Dombra ile çalınan; karlı dağları, bozkır rüzgarlarını ve Türk boylarının sarsılmaz iradesini anlatan destansı ezgi.
Kara kışta, boranda, Toprağı kar kaplayanda, Şiddetli rüzgarlar esende, Kırda atlar kişneyende, Geçmişten kalan efsaneler, Ses verir dombrama!
Yiğitlerin dertleri, Kahramanların yürekleri, Gelinlerin gözyaşları, Anaların duaları, Ses verir dombrama, Nefes verir dombrama!